Akcja Gronostaj
Wydział Informatyki PS
ul. Żołnierska 49, p.009
71-210 Szczecin
e-mail: akcja gronostaj.info

Szanowni Rektorzy

Jesteśmy studentami Wydziału Informatyki Politechniki Szczecińskiej. Staramy się dobrze wypełniać nasze obowiązki, zachowując przy tym trzeźwe i krytyczne spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość, zwłaszcza tę akademicką.

Wstępując na uczelnię złożyliśmy ślubowanie, iż szanować będziemy akademickie tradycje. Nie przypuszczaliśmy, iż mogą być wśród nich takie, które stać będą w sprzeczności z naszym sumieniem. A jednak istnieje taka tradycja. Tradycja tak stara, że o jej zasadność niewielu już pyta. My spojrzeliśmy na nią świeżym, krytycznym okiem i z przykrością musimy donieść, iż ze względów etycznych uważamy ją za godną potępienia.

Nie chcemy i nie możemy pozostać bierni. Dlatego postanowiliśmy wyrazić swój sprzeciw. Biorąc pod uwagę różne okoliczności, uznaliśmy, że najlepszą formą kontestacji będzie list otwarty skierowany do Pań i Panów Rektorów. Mamy nadzieję, że list ten nikogo nie urazi, a skłoni do przemyśleń i wzbudzi konstruktywną dyskusję wśród całej społeczności akademickiej.

Bardzo liczymy na pozytywną reakcję.

Załączniki: List otwarty do Rektorów Akademickich Szkół Polskich

Front Wyzwolenia Zwierząt
Akcja Gronostaj
www.gronostaj.info

Szanowni Rektorzy

Nadszedł już czas, aby poruszyć przykrą kwestię tradycji przywdziewania strojów wykonanych ze zwierząt futerkowych. Tradycji praktykowanej przez przedstawicieli władz uczelni wyższych w Polsce. Krótko mówiąc, chodzi o rektorskie gronostaje, zakładane przez rektorów z okazji różnych uroczystości. Dla tej tradycji, my, niżej podpisani¹ studenci Politechniki Szczecińskiej i nie tylko, pragniemy wyrazić głęboką dezaprobatę i sprzeciw.

Każdy ma prawo do swobodnego ubioru. A jednak przywdziewanie spodni z ludzkiej skóry, z ludzkim skalpem przytroczonym do pasa nie byłoby mile widziane. Futro z gronostajów, norek czy królików nie jest ludzką skórą, ale czy różnica jest aż tak wielka?

W świetle współczesnych badań, gronostaje to stworzenia żyjące i odczuwające. Nawet w świetle obecnego prawa² zwierzęta nie są rzeczami, a zdolne są do odczuwania, cierpienia i mają prawo do godności. To, że nie potrafią rozwiązywać równań różniczkowych niewiele zmienia --- znakomita większość ludzi nie potrafi ich rozwiązywać.

Zdajemy sobie sprawę, że tradycja jest zakorzeniona. Królowie, książęta i inna szlachta zakładali futrzane pelerynki pragnąc podkreślić swe rzekome dostojeństwo. Nie dostrzegali, że takie dostojeństwo jest niczym barbarzyństwo. Wiele było krwawych tradycji i wiele, niestety, wciąż jest pielęgnowanych.

Kiedy ludzi było niewielu, a zimy były srogie, futro było niezastąpionym odzieniem niezbędnym do przetrwania. Czasy się zmieniają, ludzi jest coraz więcej, a dzikich zwierząt coraz mniej. Człowiek nauczył się szyć kurtki bez konieczności zabijania zwierząt, a jednak część ludzkości pozostaje przy futrzanej tradycji. Ponieważ dzikich zwierząt brakuje, buduje się fermy hodowlane. Zwierzęta hodowane w klatkach nie znają wolności. Nie żyją życiem, do jakiego stworzyła je Natura. Hodowla zwierząt futerkowych nie jest świadectwem wspaniałości człowieka, ani jego dobroci. Jest świadectwem eksploatacji bezwzględnej wobec cierpienia.

Czy naprawdę warto aż tak się gimnastykować, aby zdobyć pelerynkę i "ładnie" wyglądać na uroczystości? Czy nie jest to żałosne, jeśli publiczne środki przeznaczone na biedną, polską oświatę wędrują do bezwzględnych hodowców i handlarzy?

Pytamy więc. Jaki cel i sens mają rektorskie gronostaje? Czym więcej są, niż tylko krwawą spuścizną z czasów Polski szlacheckiej? Czy godne jest podkreślanie swej godności poprzez produkt eksploatacji innych stworzeń? Jeśli podkreślanie swego dostojeństwa jest dla Panów koniecznością, to niech to będzie ostatni krzyk chemii syntetycznej, a nie futro zdarte z niewinnego i bezbronnego zwierzęcia. Czy nie warto uczynić kroku naprzód i zmienić tę tradycję podszytą krwią w zwyczaj skromniejszy, będący świadectwem wspaniałomyślności nauki?

¹ Lista sygnatariuszy w załączniku lub do wglądu w siedzibie Samorządu Studentów WI PS.
² Ustawa o ochronie zwierząt (Dz. U. 135, poz. 1141, z 28 sierpnia 2002). Rozdz. 1. art. 1. pkt 1.: "Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę."